ആഫ്രിക്കയുടെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തില്
ദൈവം
പോലും ഉപേക്ഷിച്ച ആഫ്രിക്കന്
രാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ്
വടക്കന് മധ്യ ആഫ്രിക്കയില്
ലിബിയ, സുഡാന്,
സെന്ട്രല്
ആഫ്രിക്കന് റിപ്പബ്ലിക് ,
കാമറൂണ്
, നൈജീരിയ
എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലായി കരകള്
അതിരിടും വിധം (land
– locked) സ്ഥിതി
ചെയ്യുന്ന ച്ഛാഡ് എന്ന
റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ച്ഛാഡിന്റെ
സ്ഥാനം. ഇരുനൂറിലേറെ
വംശീയ, ഭാഷാ
വിഭാഗങ്ങള് നിലനില്ക്കുന്ന
രാജ്യത്ത് ഇസ്ലാമും ക്രിസ്തു
മതവുമാണ് പ്രധാന വിശ്വാസക്രമങ്ങള്
. എന്ജമിനയാണ്
തലസ്ഥാനം. 1960-ല്
ഫ്രാന്സിന്റെ കൊളോണിയല്
ഭരണത്തില് നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം
നേടിയെങ്കിലും കൊളോണിയല്
അനന്തര ആഫ്രിക്കന് ഏഷ്യന്
രാജ്യങ്ങളില് ഒട്ടുമുക്കാലും
നേരിട്ട രീതിയില് ആഭ്യന്തര
സംഘര്ഷങ്ങളുടെ നേരിപ്പോടായിത്തീരുക
എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു ഈ
നാടിന്റെയും വിധി.
1961-ല്
അബെചെയില് ജനിച്ച മഹാമത്
സാലെഹ് ഹാരൂണ് ആ ദേശീയ
പൈതൃകത്തില് തന്നെയാണ്
വളര്ന്നു വന്നത്.
എണ്പതുകളില്
ഹിസേനി ഹാബ്രെയുടെ എകാധിപത്യവും
അതിനെതിരില് ശക്തിയാര്ജ്ജിച്ച
റിബല് ഗ്രൂപ്പുകളും സൈനികത്തലവന്
ഇദ്രിസ് ദെബിയും തമ്മിലുള്ള
സംഘര്ഷങ്ങളും ജന ജീവിതം നരക
തുല്യമാക്കിയ സാഹചര്യത്തില്
ഹാരൂനിന്റെ സിനിമയോടുള്ള
അഭിനിവേശം തികച്ചും അപ്രസക്തമായത്
സ്വാഭാവികമായിരുന്നു.
ആഭ്യന്തര
യുദ്ധം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ട
നാളുകളില് മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം
വെറും കയ്യോടെ ലിഗോണി നദി
മുറിച്ചു കടന്നു ആദ്യം
കാമറൂണിലേക്കും പിന്നീട്
ഫ്രാന്സിലെക്കും കടക്കുമ്പോള്
ഒരൊറ്റ കരുതിവെപ്പാണ് ഹാരൂന്റെ
കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നത്:
പാരീസിലെ
ഒരു ഫിലിം സ്കൂളിന്റെ വിലാസം.
തന്റെ ജീവിതം
ഒരു കഥപോലെ തോന്നാമെന്ന്
അദ്ദേഹം ഏറ്റുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
- താനൊരു
നാടും വീടുമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ
ആയിരുന്നെന്നും, സ്കൂള്
ആയിരുന്നു തന്റെ വീടെന്നും.
മൂന്നു
പതിറ്റാണ്ടുകല്ക്കിപ്പുറം
2011-ല്
പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികള് ബഹിഷ്കരിച്ച
തെരഞ്ഞെടുപ്പില് തന്റെ
കരിയറില് നാലാം തവണ
തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഇദ്രിസ്
ദെബിയുടെ കീഴില് സമാധാനത്തിന്റെ
നേരിയ പ്രതീതി ഉരുത്തിരിഞ്ഞ
തന്റെ നാട്ടില് സാംസ്കാരിക
ചലനങ്ങള്ക്ക് ചെറിയ തോതില്
ഉണര്വ്വുണ്ടായിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നു
ഹാരൂണ് കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്.
തുടര്ന്ന്
അവിടെ ഒരു ചലച്ചിത്ര അക്കാദമിയുടെ
പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് അദ്ദേഹം
വ്യാപൃതനാവുകയും ചെയ്തു .
(IFFK Deshabhimani special 2016)
