സോണിയ ചെറിയാന് രചിച്ച സ്നോ ലോട്ടസ് എന്ന പുസ്തകം ‘പിതാവിനെ തേടല്’ എന്ന ചിരപരിചിത സാഹിത്യ രൂപകത്തെ പിന്പറ്റുന്നു. ഈ തേടല് ഭൌതികാര്ത്ഥത്തിനപ്പുറം അതീത മാനങ്ങളുള്ള മുതിര്ന്നുവരവിന്റെ പ്രക്രിയ ആയി മാറുന്നതിനു സാഹിത്യത്തില് ഒട്ടേറെ ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. ഒഡീസ്സിയൂസിനെ തേടുന്ന ടെലെമാക്കസിന്റെ ഇതിഹാസ പാരമ്പര്യം മുതല് കടന്നുവരുന്ന ഈ മാതൃകയില് ജെയിംസ് ജോയ്സ്, ഹെര്മന് ഹെസ്സെ, തോമസ് മന് തുടങ്ങിയ അതികായരുടെ നിരതന്നെയുണ്ട്. ആത്മീയ ദാര്ശനിക തലങ്ങളിലേക്ക് ഉയരുന്ന തേടലിന്റെയും കണ്ടെത്തലിന്റെയും വിശാല ഭൂമികയില് പക്ഷെ അത്ര ആന്തരികമായല്ല സ്നോ ലോട്ടസ് ചേര്ന്നുനില്ക്കുന്നത്.
ഇരുപതാണ്ടുകള്ക്ക് മുമ്പ് ദുരൂഹ സാഹചര്യങ്ങളില് ഒരു സൈനിക ദൌത്യത്തിനിടെ കാണാതായ പിതാവിനെ കണ്ടെത്താനുള്ള മകളുടെ ശ്രമങ്ങള് അതിന്റെ ആഡ്രിനാലിന് തള്ളിച്ചയുടെ നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് വേണ്ടുവോളം കടന്നു ചെല്ലുന്നുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരു ക്ലോഷറില് പരിഹരിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായാണ് പ്രസ്തുത യാനം നോവലില് ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നത്. അന്വേഷണം നടത്തപ്പെടുന്ന ഭൂമികയുടെ പരുക്കന് പ്രകൃതവും മെരുങ്ങാത്ത സ്ഥല-കാല രാശികളും ചേര്ന്ന് വിശ്വസനീയതയുടെ അതിര് വരമ്പുകള് അങ്ങേയറ്റം നീട്ടിവലിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഒരു അഡ് വെഞ്ചര് കഥയുടെ ഇന്സ്റ്റന്റ് പിരിമുറുക്കം എന്നത് സാഹിത്യചര്ച്ചയായി പരിണമിക്കേണ്ടതില്ല തന്നെ..........
https://www.fazalrahman.com/books/article/snow-lotus
