മരിച്ചവരോട് സംഘം ചേരുമ്പോള്
“വര്ദ്ധിച്ചു വരുന്ന കര്ഷക ആത്മഹത്യാ നിരക്ക്
അധികാരസ്ഥാനങ്ങളില് ഉള്ളവരെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ തരമില്ല, കാരണം
ഞങ്ങളെ പോലുള്ള കര്ഷകര് സര്ക്കാരിന് മുന്നില് ഗോചരമായിരുക്കുന്നതേ
പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല, ഞങ്ങള് നിശ്ശബ്ദരും
അനുസരണശീലമുള്ള വോട്ട് ബാങ്കും ആവണമെന്നാണ് കണക്ക് , എന്നാല് ഇപ്പോള് ഞങ്ങളുടെ മരണങ്ങള് കാരണം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതങ്ങള്
ശ്രദ്ധയാകര്ഷിക്കുന്നു.”
"അവര് പരാജയപ്പെടണം എന്നില്ല എനിക്ക്. അവര് മാറിയാല് മതി. ഞാന് വിട്ടേച്ചു പോവാന്
നിര്ബന്ധിതനായാല് മരിച്ചു പോയ മറ്റേതെങ്കിലും കര്ഷകന്റെ ബന്ധു ആ സ്ഥാനത്തു വരാം. ഞങ്ങള് എതിരിടുന്ന ശക്തികളോട് പിടിച്ചു നില്ക്കാന് ഞങ്ങളിലാര്ക്കുമാവില്ല. ഇത് തുല്യരല്ലാത്തവര്ക്കിടയിലെ യുദ്ധമാണ്, പക്ഷെ മരിച്ചുപോയവര് ഞങ്ങളോടൊപ്പമാണ്"
(ഗാംഗിരി ഭദ്ര -ഷൂസ് ഓഫ്
ദി ഡെഡ് , പുറം: 93, 94)
ഡല്ഹി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉപജാപക ഇടനാഴികളില് കടം
കൊണ്ടും വിളനാശം കൊണ്ടും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന കര്ഷകന് എങ്ങനെയാണ് വിപല്
സാന്നിധ്യമാവുക? രാഷ്ട്രീയ മേലാളത്തത്തിന്റെ ദന്ത
ഗോപുരങ്ങളില് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ഇല്ലാത്ത ശക്തിയോടെ എങ്ങനെയാണ് അവന്റെ
ആത്മാവ് വരവറിയിക്കുക? വിളവെടുപ്പിന്റെ സാധ്യതകളെ അപകട
മുനമ്പിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന ഋതുഭേദങ്ങളുടെ പ്രവചനാതീതത്തവും ജനിതക മാറ്റം കാരണം
പ്രകൃതിയോട് തോറ്റു പോകുന്ന പരുത്തി വിത്തുകളുടെ അത്യുല്പ്പാദന വീണ്വാക്കുകളുടെ
നീര്ക്കുമിളകളും കര്ഷകന്റെ അവസാന വീര്പ്പിനു വരെ വിലയിടുന്ന വട്ടിപ്പലിശക്കാരന്റെ
കഴുകന് സാന്നിധ്യവും ഇമേജ് സംരക്ഷണത്തിരക്കില് തന്റെ മണ്ഡലം തേനും പാലുമല്ലാതെ
മറ്റൊന്നുമല്ലെന്നു സ്ഥാപിക്കാന് സ്തുതിപാഠകരെ ഊട്ടിവളര്ത്തുന്ന പാരമ്പര്യ
ജനാധിപത്യ രാജകുമാരന്മാരും ഇപ്പറഞ്ഞ ശാക്തിക ദൈവങ്ങളുടെ കാന്ത വലയത്തില് സ്ഥലജല
വിഭ്രാന്തി ബാധിച്ച അഴിമതിയുടെ സ്വന്തം ഉദ്യോഗസ്ഥ ദുഷ് പ്രഭുത്വവും ക്രിക്കറ്റ്
പരമ്പരയിലെ വിക്കറ്റ് നഷ്ടത്തെ കുറിച്ച് ആധികൊള്ളുന്നതിനിടെ ആരുമല്ലാത്ത അജ്ഞാത
കര്ഷകന്റെ ആത്മഹത്യ ഉള്പ്പേജിലെ ചെറു കോളത്തിലേക്ക് ചുരുക്കുന്ന
മാധ്യമപ്പരിഷകളും ചേര്ന്ന് എങ്ങനെയാണ് കര്ഷക ആത്മഹത്യയുടെ ഇന്ത്യന് യാഥാര്ത്ഥ്യത്തെ
തമസ്കരിക്കുകയും നഷ്ട പരിഹാരത്തിന്റെ ചെറു കാരുണ്യം പോലും നിഷേധിക്കുകയും
ചെയ്യുന്നതെന്ന് തീവ്രമായി ആവിഷ്കരിക്കുകയാണ് കോത്താ നീലിമ തന്റെ 'മരിച്ചവരുടെ പാദുകങ്ങള്' (ഷൂസ് ഓഫ് ഡി ഡെഡ്) എന്ന നോവലില്. പശ്ചാത്തലം ഇന്ത്യയാണെങ്കിലും
പ്രകൃതി- ജൈവ വിരുദ്ധമായ ആഗോളീകൃത രീതികള് കൊണ്ട്
വരിയുടക്കപ്പെട്ട ലോകമെങ്ങുമുള്ള കാര്ഷിക സംസ്കൃതികളുടെ കഥ തന്നെയാണ് ഇത്.
ആവര്ത്തിച്ചുള്ള വിളനാശത്തെതുടര്ന്ന് കര്ഷക
ആത്മഹത്യകള് നിത്യ സംഭവമായ മിത്യാലയില് ആ കണ്ണികളില് ഒന്ന് മാത്രമാണ് സുധാകര്
ഭദ്രയുടെത്. എന്നാല്, ഭാര്യയേയും
രണ്ടു മക്കളെയും പൊരുളറിയാത്തദുര്വ്വിധിയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട് സ്വയം
അവസാനിപ്പിക്കുന്ന സുധാകറിന്റെ സഹോദരന് ഗാംഗിരി ഭദ്ര പട്ടണത്തിലെ അധ്യാപക ജോലി
ഉപേക്ഷിച്ച് അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുകയും, നിരന്തരം
അട്ടിമറിക്കപ്പെടുന്ന, ആത്മഹത്യ ചെയ്ത കര്ഷകര്ക്കുള്ള
നഷ്ട പരിഹാരക്കേസുകളുടെ നിജസ്ഥിതി പുറത്തു കൊണ്ടുവരാനും മരിച്ചവരുടെ ആശ്രിതര്ക്കുള്ള
നീതിക്കായി പൊരുതാനും തയ്യാറാവുന്നതോടെ സംഘര്ഷങ്ങള് ആരംഭിക്കുന്നു. ഒരു വശത്തു ഗാംഗിരിയും നിശ്ശബ്ദരാക്കപ്പെട്ട കര്ഷക ദുരന്തത്തിന്റെ ഇരകളും, മറുവശത്തു കേയൂര് കാശിനാഥ് എന്ന ശക്തനായ, ആദ്യതവണക്കാരന്
എം. പി.യും ഗ്രാമത്തിന്റെ സമാന്തര
സാമ്പത്തിക മണ്ഡലം നിര്ണ്ണയിക്കുന്ന വട്ടിപ്പലിശക്കാരന് ദുര്ഗ്ഗാ ദാസ്, മഹാ സര്പാഞ്ച് ലംബോദര്, കലക്റ്റര് ഗുല്
തുടങ്ങിയ ശക്തരും കൊമ്പുകോര്ക്കുമ്പോള് വിജയം എവിടെയാവും എന്നത് ഒട്ടും
സംശയകരമാവേണ്ടതില്ല. എന്നാല്, നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കിലും കീഴടങ്ങാന് കൂട്ടാക്കാത്ത ചിലരുണ്ടല്ലോ. അവരാണ് ചരിത്രത്തിന്റെ ഏകതാനതയെ ഭഞ്ജിക്കുകയും പുതിയ ചാലുകള് തീര്ക്കുകയും
ചെയ്യുക......
തുടര്ന്ന് വായിക്കാന്:
https://www.fazalrahman.com/books/article/shoes-of-the-dead-by-kota-neelima
Also read:
The Gypsy Goddess by Meena Kandasamy
https://alittlesomethings.blogspot.com/2024/08/the-gypsy-goddess-by-meena-kandasamy.html
Sleeping
on Jupiter by Anuradha Roy
https://alittlesomethings.blogspot.com/2024/08/sleeping-on-jupiter-by-anuradha-roy.html
Written
in Tears by Arupa Patangia Kalita
https://alittlesomethings.blogspot.com/2016/08/blog-post.html
